Mielenie miesa na kotlety

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, zwłaszcza w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe mają najpoważniejsze ryzyko dla zdrowia zarabiających w takim środowisku osób.

Ze powodu na zysk na etap zdrowia pyły liczymy na:
– pyły drażniące,
– pyły toksyczne,
– pyły alergizujące,
– pyły kancerogenne,
– pyły zwłókniające.
Ważnym działaniem w miejscu emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest pozytywne zapobieganie przez stosowanie prywatnej oraz zbiorowej ochrony przeciwpyłowej.
Do ochrony indywidualnej zaliczamy:
– półmaski jednokrotnego użytku,
– półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– maski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– hełmy i kaptury ochronne.
Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory.
Urządzenia odpylające liczymy na: odpylacze stare oraz mokre.
Powszechnie używane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z klasą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre.
Komory osadnicze to drink z najpopularniejszych odpylaczy o małych kosztach budowy. Wadą tego wyjścia jest ograniczona skuteczność odpylania, dlatego przeważnie są podawane w wymieszaniu z własnymi odpylaczami. Znacznie niebezpieczną efektywnością działania wyróżniają się odpylacze filtracyjne. Łączone w sektorze ceramicznym i metalurgicznym są samą z najważniejszych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w kierunku zneutralizowania wydzielanego pyłu. Skutkiem ubocznym są ścieki występujące na wynik przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, inne rozwiązania muszą być wykorzystane dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą korzystać certyfikat ATEX.
Wybór urządzenia odpylającego uzależniony istnieje od gałęzi przemysłu oraz od pewnego zagrożenia.